شماره 20 ـ آبان‏ماه هشتاد و سه
انس با قرآن*

اگر ملتى بتواند از طريق انس با قرآن، خود را در فضاى قرآنى قرار بدهد، در فضاى معرفتى قرآن قرار بدهد، خواهد توانست مشكلات خود را برطرف كند. مشكل بزرگ مسلمانان دنيا دورى از قرآن است؛ علاج هم برگشت به قرآن است. قرآن فقط براى تلاوت كردن در كنج و زوايا نيست؛ قرآن براى عمل است؛ قرآن براى شناخت و معرفت است؛ قرآن براى اين است كه جامعه اسلامى تكليف خود را بفهمد؛ وظيفه خود را بفهمد؛ از حيرت نجات پيدا كند؛ از ظلمات نجات پيدا كند. جلسه قرآن، تلاوت قرآن، صوت قرآن، مقدمه است براى معرفت مفاهيم قرآنى. عيب بزرگ كار ما اين جاست؛ ما مسلمان‌ها، ما امت اسلامى دم از قرآن مى‌زنيم اما به قرآن عمل نمى‌كنيم؛ دم از محبت خدا مى‌زنيم اما از دين خدا پيروى نمى‌كنيم. «قل ان كنتم تحبون اللّه فاتّبعونى يحببكم اللّه» اگر كسى خدا را دوست مى‌دارد، دليل صدق او تبعيت از پيغمبر است؛ تبعيت از قرآن است.
عزيزان من! ملت ايران به همان اندازه‌يى كه به قرآن نزديك شده است، به عزت نزديك شده است؛ به نجات نزديك شده است؛ به رستگارى نزديك شده است؛ به نصرت نزديك شده است. همه ملت‌هاى دنيا راه نجاتشان نزديكى به اسلام و به قرآن است؛ راه نجات فلسطين هم همين است. شما ببينيد، پنجاه سال است كه يك حكومت غاصب در كشور فلسطين تشكيل شده؛ در طول اين مدت مبارزاتى هم انجام گرفته؛ ليكن به نهايت نرسيد؛ چرا؟ چون در اين مبارزات، دين خدا، ايمان اسلامى، حكم قرآنى ملاك نبود. امروز ملت فلسطين با نام اسلام مبارزه مى‌كند و اين مبارزه در اركان دشمن تزلزل ايجاد كرده است. اگر مسلمان‌ها به آنها كمك بكنند - كه اين وظيفه قرآنىِ همه است - يقيناَ اين راه كوتاه خواهد شد؛ اگر مسلمان‌ها هم كمك نكنند، خود آنها مقاومت كنند، ايستادگى كنند، باز هم پيروز خواهند شد؛ منتها پيروزى در حال غربت و تنهايى سخت‌تر است؛ مثل ملت ما كه تنها ايستادگى كرد و شرق و غرب با او مخالفت كردند. در جنگ تحميلى عليه ما، همه مراكز قدرت عليه ما شدند؛ ما غريبانه مقاومت كرديم؛ غربت را تحمل كرديم؛ اما از مقاومت دست برنداشتيم؛ خداى متعال ما را پيروز كرد؛ ملت فلسطين هم همين جور است. براى رفتنِ در فضاى زندگى شايسته انسان، مبارزه لازم است؛ وظيفه همه مسلمان‌هاست كه در اين مبارزه سهيم شوند و به آن قطعه‌يى از پيكر اسلامى كه دست دشمن است، يارى برسانند تا مسلمان‌ها بتوانند آن را پس بگيرند؛ يك مصداق از عمل به قرآن اين است. اگر مسلمان‌ها به همين يك قانون، به همين يك دستور عمل كنند، بسيارى از كارها اصلاح خواهد شد.
عزيزان من! جوانان عزيز! تلاوت قرآن يك فضيلت بزرگ است؛ يك ثواب است؛ اما اين تلاوت يك وسيله‌يى است براى معرفت. اين قرآن يك اقيانوس عظيم است؛ هرچه بيشتر جلو برويد، تشنه‌تر مى‌شويد؛ علاقه‌مندتر مى‌شويد؛ دل شما روشن‌تر مى‌شود. در قرآن بايد تدبر كرد. من باز هم از شما جوان‌ها خواهش مى‌كنم كه با معانى قرآن انس پيدا كنيد؛ ترجمه قرآن را بفهميد؛ من بارها اين را از جوان‌ها خواسته‌ام؛ خيلي‌ها هم اقدام كرده‌اند. قرآن را كه هر روز تلاوت مى‌كنيد، هرچه تلاوت كرديد، ترجمه آن را هم نگاه كنيد؛ بگذاريد اين مفاهيم در ذهن جوان شما حك بشود؛ در آن صورت فرصت تدبر پيدا خواهيد كرد.
امروز مكتب‌هاى فلسفى دنيا، مكتب‌هاى معرفتى دنيا، در كار بشريت درمانده‌اند. باور كنيد مكاتب اجتماعى دنيا در كار انسان درمانده‌اند؛ راه پيدا نمى‌كنند. آن ماركسيزم بود كه آن جور شكست خورد و نابود شد؛ مكاتب غربى هم همين جورند؛ درمانده‌اند. دليل درماندگيشان اين است كه در غرب علم هست، پول هست، قدرت نظامى هست؛ سعادت نيست؛ سكينه و طمأنينه نيست؛ آرامش معنوى نيست. پس آن نسخه، نسخه ناكامى است؛ نسخه شكست خورده‌يى است. اما قرآن و آيين اسلام، به انسان، هم علم مى‌دهد، هم رفاه مى‌دهد، هم عزت مى‌دهد، هم سكينه مى‌دهد؛ «هو الّذى انزل السّكينه فى قلوب المؤمنين ليزدادوا ايماناً مع ايمانهم»؛ «فانزل اللّه سكينته على رسوله و على المؤمنين و الزمهم كلمه التّقوى» علاوه بر لذت دنيوى، رفاه مادى و قدرت علمى، سكينه و طمأنينه مى‌دهد و آرامش مى‌بخشد؛ و اين در تاريخ، تجربه شده است؛ امروز هم قابل تجربه شدن است. در ايران اسلامى ما يك قدم كوچكش را برداشته‌ايم؛ آثارش هم مشاهده كرديم؛ بركاتش را هم ديديم؛ و هرچه جلوتر برويم، بيشتر خواهد شد. امروز علاج امت اسلامى اين است و مقدمه و صراط مستقيمش همين قرآن كريم است.

پي‏نوشت‏

*. مسابقات حفظ و قرائت قرآن كريم 9/8/1379